Selecteer een pagina

Blog 13: Waarom ik…?

27 augustus 2026

27 augustus 2026 | Harry Beckers | Actualiteit Artikelen

Blog 13: Waarom ik…?

Sinds de ondergang van Atlantis werd de aarde in quarantaine geplaatst. Er ontstond een soort ondoordringbare gevangenismuur rondom het reïncarnatieproces, waarbij de mens zijn eigen bevrijding tot stand zou moeten brengen. Geheel op eigen kracht, individueel, moest de mens zichzelf door de astrale moerassen worstelen: van duister naar licht.

De Lichtmeesters verplaatsten zich naar de ring buiten het quarantainegebied, terwijl de Meesters van het duister in de aardse sferen bleven en direct op de mensheid inwerkten om hen zo ver mogelijk van de kortste weg naar het Licht en daarmee bevrijding te houden. In die situatie verkeren we nog steeds.

Zolang die quarantaine voortduurt, is er vanuit de Lichtmeesters, gebonden aan de wet van karma, nauwelijks een mogelijkheid om directe hulp te bieden. Zij kunnen slechts diegenen inspireren die ervoor openstaan. Door de eeuwen heen zijn er wel mensen geboren die in contact stonden met de Geestelijke – Hiërarchie, waardoor Hun boodschap met de mensheid gedeeld kon worden. Niet zelden werd dit echter ‘weggekaapt’ door mensen die er op hun eigen manier mee aan de haal gingen.

Een unieke doorgang

Deze keer wordt het anders. Voor het eerst in de geschiedenis is er iemand die in één enkel leven vanuit de diepe krochten, laag voor laag, zichzelf omhoog geworsteld heeft en in datzelfde leven de 5e inwijdingsgraad — Meester van het Licht — heeft behaald. Dat betekent dat diegene Meester van zowel het Duister als Meester van het Licht is.

Dit is werkelijk uniek. In het normale reïncarnatieproces wordt iemand bij de 5e inwijding vaak al geboren als 4e graad ingewijde. Die persoon heeft de diepste krochten van het astrale moeras nooit in zijn huidige leven als werkelijke ervaring doorgemaakt. Om die reden zou hij nooit — volgens de wet van karma — een ‘poortfunctie’ kunnen vervullen waardoor de Geestelijke Hiërarchie zich op aarde kan openbaren.

De weg van 14.000 jaar

Deze unieke gebeurtenis kent, naar mij is verteld, een lange voorbereidingsperiode van 14.000 jaar. Aan het begin van dat avontuur, dat mede door de Raad van Sirius werd besloten, nam een hogere ingewijde een ‘duik’ in het aardse reïncarnatieproces, zich volledig bewust van de moeilijke opdracht. Het reïncarnatieproces verliep in tegenovergestelde richting: van ‘boven naar beneden’. De laatste incarnatie zou de moeilijkste worden, omdat de diepste astrale lagen moesten worden ervaren én hij zichzelf daaruit zou moeten bevrijden. Om in het doel te kunnen slagen, moest dit alles in één en hetzelfde leven gebeuren. ‘Gewapend’ o.a. met het gereedschap van de bovenste chakra’s begon in 1960 dit spannende avontuur.

Het schilderij als spiegel

Bob heeft dit proces krachtig in een schilderij verbeeld. Toen wij het nog aan de muur hadden hangen, begon het voor mij letterlijk te leven als ik ernaar keek — alsof er een film werd afgedraaid van de voorbije 14.000 jaar.

Als je goed kijkt, zie je buitenom de stolp leden van de Geestelijke Hiërarchie, afgesloten van wat er binnenin gebeurt. Bob heeft mij in twee helften geportretteerd: de ene helft zie je bovenop de stolp, en de onderste helft vormt de stolp met inhoud. Het verbeeldt mijn aardse ervaring waardoor ik bij voltooiing karmisch gerechtigd ben om, als ‘mens onder de mensen’ — één van de mensheid binnen het quarantainegebied —, als lid van de Geestelijke Hiërarchie te kunnen werken.

Hiermee ben ik de verbindingsbrug en leg ik het podium waarop de overige leden van de Geestelijke Hiërarchie, geheel binnen de wetten van karma, zichzelf kunnen gaan openbaren in de wereld en de quarantainetoestand gaandeweg kan worden opgeheven.

Bob maakte dit schilderij eind jaren ’80 en gaf het als naam: De Vuurdoop. 

Blog 1-10: ‘De ontknoping’, klik hier voor pdf